نگرانی ها برای برگذاری انتخابات
میرحسین تلاش
سر نوشت یک ملت در نظام های دموکراسی وابسته به برگذاری انتخابات و گزینیش زمامدار که در اذهان آزادی خادم ملت تلقی می شود گره خورده است . افغانستان هم در آستانه برگذاری انتخابات زمانی که پایان دوره کاری رئیس جمهور فرا رسد قرار می گیرد، این نظام در قانون اساسی افغانستان با صفات ویژه اش تعریف شده است اما این تعریف چگونه عملی خواهد شد؟ سئوالی است که نگرانی مردم را بر انگیخته است.
دو دوره زمامداری حامد کرزی و یک دوره مؤقت و انتقالی لذیذتر است برای حفظ قدرت خویشتن داری و خانواده گی ؛ این تحلیلی است که از دعوای رئیس جمهور کرزی و برادرانش بر ارکه قدرت در رسانه ها هویدا گردید ،پس از آن مردم افغانستان چشم امید را بستند به جوانان پر تحرک که انقلاب علمی و اجتماعی را از دانشگاه ها با نو آوری های فنی و علمی آموختند بر راه اندازند مگر، جریانات سیاسی شکل گرفته که اشخاص سر شناس گذشته را در رهبری آن بازتاب میدهد وچرخ حرکت انقلاب در دست ایشان قرا رگرفته است جای پا برای مبارزه جوانان نگذاشته است، چون انگیزه که بتواند جوانان را در انسجام یک تشکیلات قرار دهد بر اثر بی باوری و بی اعتباری مدفون گردیده است.
رئیس جمهور کرزی در دوران کاری اش که هنوز به پایان نرسیده است قادر به ترسیم خط مش سیاسی کشور نشده است تا جایگاه افغانستان را در ساخت و ساز سیاسی و اقتصادی ... مکان دهد. حرکت های بی بنیاد و غیر قانونی در هر مسئله، رئیس جمهور کرزی از ابتدا تا انتها ء مردم افغانستان را بر بی باوری بیشتر بر حکومت انگیزه داده است وحالتی را بوجود آورده است که مردم دیگر امید بر زنده گی آسوده در افغانستان را ندارند. بی کاری از جمله عواملی است که مردم قادر به تهیه نان برای رفع گرسنگی شان نیستند و غم اندوه را در قفس سینه هر افغان جا داده است ، وضعیت اجتماعی مردم افغانستان تاثیر مستقیم بر انتخابات و گزینیش فرد مورد نظر که بتواند به خواسته های مردم رسیده گی کند دارد.
تشکیل ائتلاف های سیاسی گرچی چهره های جدیدی نیستند که مردم بر آنان اعتبار نمایند چون تجارب تلخ این چهره ها هنوز از تصورات مردم کنار نرفته است جز، راهکاری برای پیروزی شان؛ لبیک گفتن به آروزهای مردم و خواسته هایی است که مردم افغانستان هر لحظه انتظار آن را دارند.
انتخابات مسئله پیچیده و حاداست که مردم نگرانی این را دارند که چه کسی بر سر نوشت افغانستان حاکم خواهد شد و زنده گی ما چگونه پیش خواهد رفت؟ مگر ائتلاف های سیاسی بر انگیزه دیگری که چگونه قدرت را از دست حامد کرزی بدست آورد مبارزه و برنامه شان را شکل میدهد.
جریانات سیاسی بر این عقیده هستند که رئیس جمهور کشور آماده کناره گیری از قدرت نخواهد شد این اندیشه ناشی از زمامداری و حکومت رئیس جمهورکرزی است که مصلحت را بر قانونیت جلوه داده است و اولویت بندی نموده است. کناره گیری از قدرت وانتقال قدرت از جمله مباحث پر اهمیتی است که همه را ه چاره را برای انتقال قدرت می اندیشند و بر گذاری انتخابات را بگونه که آرزو دارند متقاضی هستند.
جبهه ملی افغانستان خواستاری تشکیل دولت مؤقتی است که بتواند انتخابات را بگونه شفاف برگذار نماید اما ، سئوال این جاست که آیا بر این آرزوی شان نایل خواهند آمد؟ یا رئیس جمهور کرزی خود بر ارکه قدرت نشسته با تغییر نظام خود، یا مطابق قانون اساسی شخص موردنظر خویش را بر کرسی ریاست جمهوری با تجربه از دو دور گذشته وارث نماید.
هریک از مباحث فوق اندیشه هر افغان را بر سرنوشت زنده گی شان پیچانیده است مگر، برگذاری انتخابات و تعیین سرنوشت ملت ناشی از عواملی است که هم خارجیان و هم افغانان نقش عمده را بازی می کنند که بگونه تحلیل فشرده در این جا تذکر خواهد رفت.
1- خارجیان: خارجیان به رهبران سیاسی کشورهای ذینفع در افغانستان تلقی می شود که دست بردار از سر نوشت ملت افغانستان بدست خودشان نیستند. زمانیکه از خارجیان صحبت می کنیم باید گفت که خارجیان از کشورهای همسایه و منطقه شروع تا به ایالات متحده امریکا و متحدان غربی اش پایان میابد.
کشورهای همسایه در نا امنی و بی ثباتی افغانستان نقش اول را بازی می کنند تا ملت افغانستان توانایی ساختن افغانستان قدرتمند وبا ثبات را پیدا نکنند وفرد مورد نظر شان که واقیعاً ممثل اراده ملت باشد بر سرنوشت ملت افغانستان قرار نگیرد بر این اندیشه؛ از یک فرد و از یک جریان سیاسی حمایت نمی کنند هریک را پنهان از دیگر بر جان انداختن همدیگر حمایت می کنند تا آرامش افغانستان به نا امنی تبدیل شود هم ملت افغانستان و هم جامعه جهانی را به سردرگمی مواجه سازند.
کشورهای منطقه بر اثر رقابت هایی که با کشورهای همسایه ما ، مانند پاکستان و هند ، ایران و پاکستان عربستان و ایران ، اسرائیل و ایران ... دارند از شبکه های زیر ساخت شان برای ناکامی مقاصد همدیگر و ناکامی مردم افغانستان استفاده می کنند و تلاش دارند تا بر یک کاندیدای مطلوب هیچ یک توانا نگردند.
ایالات متحده امریکا از یک طرف جذبیت قدرت سیاسی دارد واز طرف ، اقتصاد خاورمیانه ودر مجموع کشوهای آسیایی و عربی توانیسته است جذبیت ایالات متحده را بر خود بیشتر مجذوب سازد مگر ، کشورهای اروپایی و غربی گام به گام ایالات متحده امریکا را همیاری می نماید تا از کاروان عقب نماند و ایالات متحده هم چاره ای دیگری ندارد که کشورهای اروپایی و غربی یعنی متحدانش را با خود نداشته باشد چون ضربه مهلکی مانند اتحاد جماهیر شوروی سابق بر سر نوشت ایالات متحده امریکا تجربه نشود.
مگر ، بازی های سیاسی در جریان است که ایالات متحده امریکا باید فرد مورد نظر خویش را به پیروزی در انتخابات آینده افغانستان بر ارکه قدرت بنشاند مگر کشورهایی اروپایی مانند انگلیس ،آلمان و فرانسه نیز ازاین اندیشه بدور نبوده است از تشکلات و ائتلاف های سیاسی حمایت می کنند با وجودیکه هر کاندایدای مورد نظر ایالات متحده امریکا به پیروزی برسد نقش خود ر بازی می کند و میدانند اگر امریکا پیروزی را باز هم از آن خود کند - نمی توند ما را فراموش کند و ما هم شریک امتیازات که بدست می آید هستیم.
اما ! تأسف بر آن است که رهبران افغان همواره خود را در معرض فروش بیگانگان و اجنبیان قرار میدهندخود و مردم افغانستان را برای بدست آوردن قدرت فریب میدهند.
ودر نتیجه می توان گفت : انتخابات افغانستان را هم خارجیان هم افغانان و ائتلاف های سیاسی و جریانات سیاسی شکل میدهد مگر، جریانات سیاسی و ائتلاف های سیاسی در دست خارجیان قرار گرفته است، رهبری جریانات سیاسی و ائتلاف هاسی سیاسی به عنوان بازی گر در انتخابات سیاسی افغانستان وارد میدان می شوند استقلال افغانی و رویکرد افغانی ندارند و بازی اصلی را خارجیان بازی می کنند توسط بازی گران داخلی ما، که سرنوشت ملت افغانستان را رقم میزنند و بالاخره مردم افغانستان دارای زمامدار خواهند شد مگر نه زمامداری که مردم افغانستان می خواهند، زمامداری که افغانی و برمقتضیات خارجیان پاسخگو باشد بر کرسی ریاست جمهوری تکیه خواهد زد و این مردم افغانستان است که در هر بازی بوسیله بازی کنان شان خود را می بازند ، خواست ما تعیین بازی کنان خوب بوسیله مردم است که به باخت متوسل نشوند و سرنوشت خویش را رقم زنند.
